Wakacje ministrów

‘Weet je wat? We moeten eens uitrusten,’ zegt mijn minister op een dag. ‘Zullen we naar het strand gaan? Dan zien we tenminste iets anders.’ Ik heb weinig zin om zo ver te lopen. Bovendien is het hier al warm genoeg. Op het strand zal het niet koeler worden. Hij heeft echter nog een ander idee. Iemand heeft hem verteld over een grot waarin een soort jungle groeit, zoals in Vietnam. Daar is schaduw en het lijkt er een andere wereld. Hij is er zelf nog niet geweest, maar we kunnen ernaar vragen.

„Wiesz co? Powinniśmy trochę odpocząć” — mówi pewnego dnia mój minister. „Może pójdziemy na plażę? Przynajmniej zobaczymy coś innego”. Nie mam wielkiej ochoty iść tak daleko. Poza tym już tutaj jest wystarczająco gorąco. Na plaży nie będzie chłodniej. Ma jednak jeszcze inny pomysł. Ktoś opowiedział mu o jaskini, w której rośnie coś w rodzaju dżungli, jak w Wietnamie. Jest tam cień i podobno zupełnie inny świat. Sam jeszcze tam nie był, ale możemy popytać.

‘En wat willen we in die grot doen?’ vraag ik. ‘We hebben geld. We kunnen toch laten regelen waar we zin in hebben? Een paar bijzondere drankjes, pijpen, trommels, dansers. Misschien kunnen we jagen.’ We hoeven alleen te vragen wie er mee wil en hoeveel iedereen daarvoor vraagt. Daarna kunnen we het geld drukken. Een robot blijft achter om de zaken te bewaken. Zo eenvoudig lijkt het ineens om een vakantie te organiseren. Wij hebben het geld ingevoerd en nu kunnen we er zelf van genieten. We beginnen meteen aan een lijst.

„A co chcemy robić w tej jaskini?” — pytam. „Mamy pieniądze. Możemy przecież zorganizować wszystko, na co mamy ochotę. Jakieś szczególne napoje, fajki, bębny, tancerzy. Może zapolujemy”. Wystarczy zapytać, kto chce pojechać i ile za to żąda. Potem możemy wydrukować pieniądze. Robot zostanie, żeby pilnować spraw. Nagle zorganizowanie wakacji wydaje się takie proste. Wprowadziliśmy pieniądze, a teraz sami możemy korzystać z ich zalet. Natychmiast zaczynamy robić listę.

Er moeten trommelaars mee, fruit, ayahuasca, andere drankjes, kruiden en fakkels. Ook hebben we mensen nodig die alles dragen. ‘Als ze onze spullen dragen, waarom dragen ze ons dan niet?’ vraagt een van ons. We kunnen draagbaren maken en onderweg rustig liggen. Iemand stelt voor ook vrouwen mee te vragen die willen dansen of masseren. Een sjamaan lijkt eerst handig voor het geval er iets gebeurt. Maar die zou ons misschien voortdurend waarschuwen voor drinken en roken. We besluiten hem niet mee te nemen. We hebben immers draagbaren, zeggen we tegen elkaar.

Muszą pojechać bębniarze; trzeba zabrać owoce, ayahuaskę, inne napoje, zioła i pochodnie. Potrzebujemy też ludzi, którzy wszystko poniosą. „Skoro poniosą nasze rzeczy, dlaczego nie mieliby ponieść również nas?” — pyta jeden z nas. Możemy zrobić nosze i spokojnie leżeć w drodze. Ktoś proponuje zaprosić także kobiety, które chcą tańczyć albo masować. Na początku szaman wydaje się przydatny na wypadek jakiegoś zdarzenia. Ale może stale przestrzegałby nas przed piciem i paleniem. Postanawiamy go nie zabierać. Przecież mamy nosze, tłumaczymy sobie.

Misschien moeten we ook kronen maken. Tegen de leider zeggen we dan dat het gewone hoeden uit onze wereld zijn. We willen niet echt zijn koningen worden; het is alleen een spel voor onszelf en voor de mensen die ons dragen. Ik vergelijk mezelf met een slechte influencer van vroeger. Alleen betaalt niemand mij ervoor. ‘Een koning zou misschien wel betalen om jouw voorstelling te zien. Iedere koning had toch een nar?’ grapt mijn vriend. Volgens mij zou onze leider mij eerder een schop geven. Hij is niet dom omdat hij vroeger geen geld kende.

Może powinniśmy zrobić też korony. Wodzowi powiemy wtedy, że to zwyczajne kapelusze z naszego świata. Nie chcemy naprawdę zostać jego królami; to tylko zabawa dla nas i dla ludzi, którzy będą nas nieść. Porównuję się do dawnego patoinfluencera. Tylko że nikt mi za to nie płaci. „Może król zapłaciłby za obejrzenie twojego przedstawienia. Każdy król miał przecież błazna?” — żartuje kolega. Moim zdaniem nasz wódz prędzej dałby mi kopniaka. To, że wcześniej nie znał pieniędzy, nie oznacza, że jest głupi.

We stoppen met praten en regelen de reis. Voor ons kantoor zetten we een bord met gesloten deuren, twee zonsopgangen en zonsondergangen, en daarna open deuren. Hopelijk begrijpt iedereen dat we twee dagen weg zijn. Tegen de leider zeggen we dat we gaan mediteren en nadenken over nieuwe oplossingen voor een betere wereld. Onze robot kan ons vervangen: hij heeft al die tijd meegekeken en waarschijnlijk veel geleerd. We spreken met de groep af in de vallei, aan het begin van de jungle. Daar ziet niemand hoe wij ons als farao’s laten dragen.

Przestajemy gadać i organizujemy wyjazd. Przed biurem ustawiamy tablicę z zamkniętymi drzwiami, dwoma wschodami i zachodami słońca, a następnie otwartymi drzwiami. Mamy nadzieję, że wszyscy zrozumieją: nie będzie nas dwa dni. Wodzowi mówimy, że jedziemy medytować i zastanawiać się nad nowymi rozwiązaniami dla lepszego świata. Robot może nas zastąpić: przez cały czas przyglądał się naszej pracy i zapewne wiele się nauczył. Umawiamy się z grupą w dolinie, przy wejściu do dżungli. Tam nikt nie zobaczy, jak każemy nieść się niczym faraonowie.