Pierwsza grupa schodzi na ląd

Voor ons ligt een prachtig landschap. De lucht is helder en rustig. Hier en daar vliegen vogels in kringen. Achter hen schijnt de zon. We horen hun geluiden en het zachte water rond ons schip. Het schip beweegt nog een beetje, maar ook dat zal binnenkort stoppen. De kust komt steeds dichterbij. Na zo veel tijd op zee kunnen we de plaats voor ons eindelijk goed bekijken.

Przed nami rozciąga się piękny krajobraz. Niebo jest czyste i spokojne. Tu i ówdzie ptaki zataczają kręgi. Za nimi świeci słońce. Słyszymy ich odgłosy i delikatny szum wody wokół statku. Statek jeszcze trochę się kołysze, ale wkrótce i to ustanie. Wybrzeże jest coraz bliżej. Po tak długim czasie na morzu możemy wreszcie dobrze przyjrzeć się miejscu przed nami.

Het strand wordt duidelijker zichtbaar. Achter het schone, lichtgele zand begint een dicht tropisch bos. Overal zien we groen. Tussen de andere bomen staan ook kokospalmen. Op het strand zie ik geen kokosnoten of andere dingen liggen, alleen zand. Van leven op het eiland is nog niets te zien. Dat betekent natuurlijk niet dat er niemand is. We kijken vanaf het water en weten nog heel weinig.

Plaża staje się wyraźniej widoczna. Za czystym, jasnożółtym piaskiem zaczyna się gęsty las tropikalny. Wszędzie widzimy zieleń. Między innymi drzewami rosną też palmy kokosowe. Na plaży nie widzę kokosów ani innych leżących przedmiotów, tylko piasek. Nie widać jeszcze śladów życia na wyspie. Oczywiście nie znaczy to, że nikogo tam nie ma. Patrzymy od strony wody i nadal wiemy bardzo niewiele.

De lucht voelt warm en vochtig. In dit klimaat lijkt wonen in een container mij geen goed idee. We hebben tenten meegenomen, maar later moeten we waarschijnlijk ook iets bouwen. Eerst hebben we een eenvoudiger probleem: hoe komen we aan land? Het schip kan niet helemaal tot aan het strand varen. De bodem begint langzaam over het zand onder water te schuren. We moeten het laatste stuk dus anders afleggen.

Powietrze jest ciepłe i wilgotne. W takim klimacie mieszkanie w kontenerze nie wydaje mi się dobrym pomysłem. Zabraliśmy namioty, ale później prawdopodobnie będziemy też musieli coś zbudować. Najpierw mamy prostszy problem: jak dotrzemy na ląd? Statek nie może dopłynąć do samej plaży. Jego dno zaczyna powoli trzeć o piasek pod wodą. Ostatni odcinek musimy więc pokonać inaczej.

We kiezen een kleine groep die als eerste gaat. ‘Xox, maak de robots klaar!’ roep ik. ‘We hebben touwen, ladders, harnassen en zwemvesten nodig. Eerst gaan we met tien mensen naar beneden. Ik ga mee. Wie nog meer? Laten we ook een robot meenemen. Dan zijn we veiliger.’ Xox gaat aan het werk, maar hij stelt mij eerst nog een vraag.

Wybieramy małą grupę, która pójdzie pierwsza. „Xox, przygotuj roboty!” — wołam. „Potrzebujemy lin, drabin, uprzęży i kamizelek ratunkowych. Najpierw zejdziemy w dziesięć osób. Ja idę. Kto jeszcze? Weźmy też robota. Wtedy będziemy bezpieczniejsi”. Xox zabiera się do pracy, ale najpierw zadaje mi jeszcze pytanie.

‘Weet je zeker dat jij als eerste wilt? Je hebt nog nooit een evacuatie geoefend. Misschien kan iemand met ervaring beter beginnen.’ Ik wil toch gaan. ‘Misschien is het juist goed dat dit mijn eerste keer is. Dan weet ik tenminste nog niet precies waarvoor ik bang moet zijn. Ik heb ook nog nooit gebungeejumpt. Het wordt tijd voor iets spannends!’

„Jesteś pewien, że chcesz być pierwszy? Nigdy jeszcze nie ćwiczyłeś ewakuacji. Może lepiej, żeby zaczął ktoś doświadczony”. Mimo to chcę iść. „Może to właśnie dobrze, że robię to pierwszy raz. Przynajmniej jeszcze nie wiem dokładnie, czego powinienem się bać. Nigdy też nie skakałem na bungee. Pora na coś emocjonującego!”

‘Goed,’ zegt Xox. ‘Een robot moet iedereen begeleiden die naar het vlot afdaalt. Zo is het veiliger.’ De eerste ladder ligt klaar. Ernaast staat een robot met een touw. Hij zal op onze veiligheid letten. We hebben de spullen en de eerste groep. Nu kan het afdalen beginnen.

„Dobrze” — mówi Xox. „Robot musi asekurować każdego, kto schodzi na tratwę. Tak będzie bezpieczniej”. Pierwsza drabina jest gotowa. Obok stoi robot z liną. Będzie czuwał nad naszym bezpieczeństwem. Mamy sprzęt i pierwszą grupę. Teraz można zacząć schodzenie.