Niezwykła rozmówczyni

Ik kom bij de vrouw en mijn hond. ‘Een leuke hond,’ zegt ze. ‘Maar je moet goed op hem letten. Hij kan zwemmen, maar je wilt hem toch niet uit het water halen?’ Ze heeft gelijk. Soms denk ik zo veel na dat ik mijn hond even niet meer zie. Ik bedank haar voor haar raad.

Podchodzę do kobiety i mojego psa. „Fajny pies” — mówi. „Ale musisz dobrze go pilnować. Umie pływać, ale chyba nie chcesz wyciągać go z wody?” Ma rację. Czasem tak się zamyślam, że na chwilę tracę psa z oczu. Dziękuję jej za radę.

Ik vertel dat we teruggaan naar Tottim. Onderweg zal ik beter op Ares letten. ‘Ga je naar die knappe man?’ vraagt ze. ‘Misschien kom ik ook even langs.’ Ik zeg dat ze kan komen. Tottim is aan het barbecueën. ‘Goed, ik neem een Uber en kom jullie achterna,’ zegt ze. ‘Tot straks!’ antwoord ik.

Mówię, że wracamy do Tottima. Po drodze będę lepiej pilnował Aresa. „Idziesz do tego przystojniaka?” — pyta. „Może też do was zajrzę”. Mówię, że może przyjść. Tottim grilluje. „Dobrze, wezmę Ubera i was dogonię” — mówi. „Do zobaczenia!” — odpowiadam.

Ik weet niet goed wat ik van haar moet denken. Soms doet ze vreemd. Maar misschien zien wij de dingen gewoon anders. Later zitten we samen op het dek, ongeveer tien meter van de rand van het schip. Voor ons ligt de zee. We eten, rusten uit en praten over van alles.

Nie bardzo wiem, co o niej myśleć. Czasami zachowuje się dziwnie. Ale może po prostu inaczej patrzymy na różne rzeczy. Później siedzimy razem na pokładzie, około dziesięciu metrów od burty statku. Przed nami rozciąga się morze. Jemy, odpoczywamy i rozmawiamy o wszystkim.

Plotseling begint Ares hard naar haar te blaffen. Waarom doet hij dat? Soms speelt hij juist graag met haar. We weten niet hoe ze heet, want ze noemt vaak een andere naam. Misschien maakt ze een grap, maar haar gezicht blijft ernstig. Ik begrijp haar niet altijd en ik begrijp mijn hond nu ook niet.

Nagle Ares zaczyna głośno na nią szczekać. Dlaczego to robi? Czasami przecież chętnie się z nią bawi. Nie wiemy, jak się nazywa, bo często podaje inne imię. Może żartuje, ale jej twarz pozostaje poważna. Nie zawsze ją rozumiem, a teraz nie rozumiem również mojego psa.

Ze wijst naar het water. ‘Kijk, daar zwemmen veel vissen! We kunnen een net gebruiken. Dan hebben we eten voor iedereen.’ Ik denk aan gebakken zalm met boter, citroen en knoflook. Maar volgens ons zijn er al jaren geen vissen meer. Zij vertelt dus iets anders dan wij weten. Wat ziet zij daar precies?

Wskazuje na wodę. „Spójrzcie, tam pływa mnóstwo ryb! Możemy użyć sieci. Wtedy będziemy mieli jedzenie dla wszystkich”. Myślę o smażonym łososiu z masłem, cytryną i czosnkiem. Ale według nas od lat nie ma już ryb. Mówi więc coś innego, niż my wiemy. Co ona tam dokładnie widzi?

Tottim zegt dat het 2055 is. De vrouw praat over trouwen in het jaar 2200. Ze lacht en vraagt welke kalender hij gebruikt. Dan kijkt ze naar rechts en staat op. Ze zegt dat ze op het zand naar reggae gaat luisteren. Ze komt zo terug. Wij blijven zitten en kijken haar na.

Tottim mówi, że jest rok 2055. Kobieta mówi o swoim ślubie w roku 2200. Śmieje się i pyta, jakiego kalendarza on używa. Potem spogląda w prawo i wstaje. Mówi, że idzie na piasek posłuchać reggae. Zaraz wróci. My siedzimy dalej i patrzymy za nią.