Strzała obcego plemienia

‘Dat ging een beetje mis. Ik moet nog oefenen,’ zeg ik. De leider antwoordt dat we de hele dag hebben. Ik pak de pijl die naast mij ligt en doe hem terug in mijn koker. Daarna haal ik de andere pijl bij de robot. Maar die past er niet meer bij. Ik draai mij om en vraag hulp. De leider pakt de pijl. Zijn stem klinkt ineens boos en onrustig. Ik denk dat hij mij een verschrikkelijk slechte jager vindt.

„Trochę się to nie udało. Muszę jeszcze poćwiczyć” — mówię. Wódz odpowiada, że mamy cały dzień. Biorę strzałę leżącą obok i wkładam ją z powrotem do kołczana. Potem odbieram drugą robotowi. Ale ona już się nie mieści. Odwracam się i proszę o pomoc. Wódz bierze strzałę. Jego głos nagle brzmi gniewnie i niespokojnie. Myślę, że uważa mnie za okropnie kiepskiego myśliwego.

Maar dat is het probleem niet. Mijn koker is echt vol. ‘Deze pijl is niet van ons,’ zegt hij. ‘Jij hebt hem niet op mij afgeschoten. We moeten terug. Neem het dode dier mee en houd de bogen klaar. Amaru, we hebben zo mensen bij de rivier nodig.’ We gaan meteen terug. De sfeer is helemaal veranderd. Bij de rivier gaat Amaru naar boven om mensen te halen. Wij maken vuur en verdelen het vlees in grote stukken.

Ale nie o to chodzi. Mój kołczan naprawdę jest pełny. „Ta strzała nie jest nasza” — mówi. „To nie ty ją we mnie wystrzeliłeś. Musimy wracać. Zabierzcie martwe zwierzę i trzymajcie łuki w gotowości. Amaru, zaraz potrzebujemy ludzi nad rzeką”. Natychmiast ruszamy z powrotem. Atmosfera zupełnie się zmieniła. Nad rzeką Amaru idzie na górę po ludzi. My rozpalamy ogień i dzielimy mięso na duże kawałki.

Volgens de leider zijn we hier veilig. Toch is onze situatie niet zo goed als wij denken. Hij kijkt een tijd naar ons, alsof hij zoekt naar de juiste woorden. Pas wanneer Amaru met een groep krijgers terugkomt, vertelt hij verder. Er woont hier nog een ander volk. De verschillen zijn volgens hem zo groot dat de twee volken niet samen op hetzelfde land kunnen leven. Wij zijn als vreemden precies tussen die twee groepen terechtgekomen.

Według wodza tutaj jesteśmy bezpieczni. Nasza sytuacja nie jest jednak tak dobra, jak nam się wydaje. Przez pewien czas patrzy na nas, jakby szukał właściwych słów. Mówi dalej dopiero wtedy, gdy Amaru wraca z grupą wojowników. Mieszka tu jeszcze inny lud. Według niego różnice są tak duże, że oba plemiona nie mogą wspólnie żyć na tej samej ziemi. Jako obcy znaleźliśmy się dokładnie między tymi grupami.

De volken handelen met elkaar. Maar de buren willen volgens de leider ook hun land hebben. Hij noemt hen wild en zegt dat ze liever sterker worden dan beter leren boeren. Vroeger konden ze alleen via één weg hoog in de bergen komen. Die weg werd goed bewaakt. Nu hebben ze misschien een doorgang door grotten in het oosten gevonden. Een overstroming kan die hebben geopend. ‘We moeten dat gebied onderzoeken. Dit was niet hun eerste poging,’ zegt hij.

Plemiona prowadzą między sobą handel. Ale według wodza sąsiedzi chcą również zagarnąć ich ziemię. Nazywa ich dzikimi i mówi, że wolą zwiększać swoją siłę niż uczyć się lepiej uprawiać rolę. Dawniej mogli przyjść tylko jedną drogą wysoko w górach. Była dobrze strzeżona. Teraz może znaleźli przejście przez jaskinie na wschodzie. Mogła je otworzyć powódź. „Musimy zbadać ten teren. To nie była ich pierwsza próba” — mówi.

In de rustige jaren hadden ze minder soldaten nodig. Daardoor konden meer mensen ander werk doen. Nu wil hij het leger weer groter maken. ‘Niets blijft altijd hetzelfde. Ook jullie moeten kiezen. Naar de buren gaan kan niet. Ik denk dat ze jullie de eerste nacht al opeten. Stuur anders twee mensen die je niet nodig hebt om het te proberen.’ Het is een harde opmerking. Volgens hem helpt teruggaan naar het strand ook niet: daar zullen de buren ons later vinden.

W spokojnych latach potrzebowali mniej żołnierzy. Dzięki temu więcej ludzi mogło wykonywać inne prace. Teraz chce znów powiększyć wojsko. „Nic nie pozostaje zawsze takie samo. Wy też musicie wybrać. Przejście do sąsiadów nie wchodzi w grę. Myślę, że zjedzą was już pierwszej nocy. Możecie zresztą wysłać na próbę dwie osoby, których nie potrzebujecie”. To twarda uwaga. Według niego powrót na plażę też nie pomoże: tam sąsiedzi później nas znajdą.

‘Of jullie blijven bij ons en maken onze groep sterker. We zorgen voor nieuwe huizen in het westen.’ Ik zeg dat we graag bij hen willen horen. Dat lijkt mij de beste oplossing, en wij kunnen hen ook helpen. Omdat zij ons onderdak willen geven, kunnen wij onze technologie laten zien. ‘Terwijl jullie bouwen, zoeken wij uit hoe we alles van het containerschip naar het land kunnen brengen,’ stel ik voor. Voor mij klinkt dat als een goed plan.

„Albo zostaniecie z nami i wzmocnicie naszą grupę. Zajmiemy się nowymi domami na zachodzie”. Mówię, że chętnie do nich dołączymy. Wydaje mi się to najlepszym rozwiązaniem, a my także możemy im pomóc. Skoro chcą dać nam schronienie, możemy pokazać im naszą technologię. „Kiedy będziecie budować, my sprawdzimy, jak sprowadzić wszystko z kontenerowca na ląd” — proponuję. Dla mnie brzmi to jak dobry plan.