Spacer i powracające myśli

Ik loop met Ares over het dek. Sommige mensen praten met elkaar. Anderen zitten stil en denken na. Niet iedereen voelt zich hier goed. Zij kunnen nergens heen. Misschien voelt het schip voor hen als een gevangenis. Nu vind ik het leven hier prettig, maar later misschien niet meer. Vaak vinden we iets eerst heel leuk. We willen er steeds mee bezig zijn. Na een tijd wordt dat gevoel minder. We hebben hetzelfde, maar we zijn er minder blij mee.

Idę z Aresem po pokładzie. Niektórzy ze sobą rozmawiają. Inni siedzą w ciszy i rozmyślają. Nie wszyscy czują się tutaj dobrze. Nie mogą nigdzie odejść. Może statek jest dla nich jak więzienie. Teraz życie tutaj jest dla mnie przyjemne, ale później może już takie nie będzie. Często na początku coś bardzo nam się podoba. Chcemy się tym zajmować przez cały czas. Po pewnym czasie to uczucie słabnie. Mamy to samo, ale cieszymy się z tego mniej.

Ik denk aan woorden uit de economie, zoals een onverschilligheidscurve. Daarmee probeer ik mijn gevoel te begrijpen. Ook bedrijven worden eerst heel groot en gaan later soms failliet. Landen krijgen veel macht en verliezen die weer. Op de markt zijn er goede en slechte tijden. Het lijkt alsof alles rond een punt beweegt. Neem bijvoorbeeld kleren. Een broek is een tijd populair. Later denk je: zoiets draag ik nooit meer! Jaren daarna ligt bijna dezelfde broek weer in de winkel. Alleen ziet hij er een beetje anders uit.

Myślę o słowach z ekonomii, takich jak krzywa obojętności. Próbuję za ich pomocą zrozumieć swoje odczucia. Firmy też najpierw stają się bardzo duże, a później czasem bankrutują. Kraje zdobywają wielką władzę i znów ją tracą. Na rynku są dobre i złe okresy. Wygląda to tak, jakby wszystko poruszało się wokół jakiegoś punktu. Weźmy na przykład ubrania. Pewien fason spodni przez jakiś czas jest popularny. Później myślisz: czegoś takiego nigdy więcej nie włożę! Po latach prawie takie same spodnie znów leżą w sklepie. Tylko wyglądają trochę inaczej.

Bij geld zie ik een ander voorbeeld. Lang geleden ruilden mensen spullen. Later kwamen er munten van goud en zilver. Nu gebruiken we geld op papier en op onze rekening. Ik denk aan verhalen over elektronisch geld dat maar tot een bepaalde datum geldig zou zijn. Stel dat dit gebeurt. Wat doe ik dan als mijn geld niet meer werkt? Mijn televisie verdwijnt niet op die datum. Misschien kan ik hem ruilen voor de fiets die ik nodig heb. Dan kom ik weer bij ruilhandel uit, maar in een andere vorm.

W pieniądzach widzę inny przykład. Dawno temu ludzie wymieniali się rzeczami. Później pojawiły się monety ze złota i srebra. Teraz używamy pieniędzy papierowych i pieniędzy na koncie. Myślę o opowieściach dotyczących pieniądza elektronicznego, który miałby być ważny tylko do określonej daty. Załóżmy, że tak się stanie. Co zrobię wtedy, gdy moje pieniądze przestaną działać? Mój telewizor nie zniknie tego dnia. Może mogę go wymienić na potrzebny mi rower. Wtedy znów wracam do handlu wymiennego, lecz w innej formie.

Ook mensen die buiten de gewone regels handelen, moeten dan iets bedenken. Nu gebruiken ze vaak contant geld. Misschien kopen ze later spullen die ze kunnen ruilen. Zo gaat mijn gedachte verder: komt alles terug? Ook een cultuur verandert. Soms mogen mensen vrij denken; in andere tijden zijn de regels streng. Regels over liefde en seks veranderen ook, denk ik. Soms hebben mensen meerdere partners. Later is één partner de norm. Daarna komt er weer meer vrijheid. Wat mensen vroeger slecht vonden aan een vrouw, noemen anderen later gewoon werk, bijvoorbeeld in de rosse buurt van Amsterdam.

Także ludzie handlujący poza zwykłymi zasadami musieliby wtedy coś wymyślić. Teraz często używają gotówki. Może później kupowaliby rzeczy, którymi da się wymieniać. Tak moja myśl biegnie dalej: czy wszystko powraca? Kultura też się zmienia. Czasami ludzie mogą myśleć swobodnie; w innych okresach zasady są surowe. Zasady dotyczące miłości i seksu również się zmieniają, myślę. Czasem ludzie mają kilku partnerów. Później normą jest jeden partner. Potem znów przychodzi większa swoboda. To, co dawniej ludzie źle oceniali u kobiety, inni później nazywają zwykłą pracą, na przykład w amsterdamskiej dzielnicy czerwonych latarni.

Oorlog verdwijnt ook niet voor altijd. Eerst vechten mensen met stokken en speren. Later hebben ze geweren en heel snelle raketten. Als we alles met atoomwapens vernietigen, beginnen we misschien weer met speren. Dan denk ik aan de oude woorden ‘brood en spelen’. Mensen kregen brood en geld en keken naar gevechten van gladiatoren. Volgens mij was een volk dat vooral naar zulke leuke dingen keek makkelijker te sturen. Nu zie ik iets van hetzelfde op sociale media. De vorm is nieuw, maar is het idee anders?

Wojna też nie znika na zawsze. Najpierw ludzie walczą kijami i włóczniami. Później mają karabiny i bardzo szybkie rakiety. Jeśli zniszczymy wszystko bronią atomową, może znów zaczniemy od włóczni. Potem myślę o dawnych słowach „chleba i igrzysk”. Ludzie dostawali chleb i pieniądze oraz oglądali walki gladiatorów. Według mnie ludem skupionym przede wszystkim na takich rozrywkach łatwiej było kierować. Teraz widzę coś podobnego w mediach społecznościowych. Forma jest nowa, ale czy pomysł jest inny?

Als dingen steeds terugkomen, hoe brengen we ons gewone leven dan sneller terug? Er moet toch ergens een antwoord zijn. Ook schrijven lijkt mij een voorbeeld. Vroeger maakten mensen tekeningen op muren van grotten. Wij noemen dat eenvoudig en oud. Nu zetten we bijna alleen nog kleine plaatjes in een bericht. De pen blijft liggen. Is dat altijd vooruitgang? Misschien denk ik te veel. Het lijkt alsof alleen mijn hond mij begrijpt. Maar waar is Ares? Daar is hij! Hij is naar een vrouw gelopen. Ik was zo druk met mijn gedachten dat ik niet goed op hem lette. Nu loop ik naar hem toe.

Jeśli rzeczy wciąż wracają, jak szybciej przywrócić nasze zwykłe życie? Gdzieś musi przecież istnieć odpowiedź. Pisanie też wydaje mi się przykładem. Dawniej ludzie wykonywali rysunki na ścianach jaskiń. Nazywamy to prostym i dawnym sposobem. Teraz w wiadomościach umieszczamy niemal same małe obrazki. Długopis leży nieużywany. Czy to zawsze postęp? Może za dużo myślę. Wydaje mi się, że tylko mój pies mnie rozumie. Ale gdzie jest Ares? Tam jest! Podszedł do pewnej kobiety. Byłem tak zajęty myślami, że nie pilnowałem go uważnie. Teraz do niego podchodzę.