Nieudana podróż na plaży

Schiza vroeg of we niet eerst iets op afstand konden proberen voordat ik haar naar een mogelijke dood stuurde. Natuurlijk konden we dat. Ze vermoedde dat de eerdere terugkeer naar het containerschip was gelukt door de heftige emoties van het levensgevaar. Misschien konden we nu zonder zo’n gevaar proberen een visioen op te roepen. Ze wilde liever geen ayahuasca, omdat ze slecht tegen de misselijkheid kon. We kozen een rustige plek op het strand en namen onderweg eten, paddenstoelen en een tabakspijp mee. We hoopten op een ongewone uitweg; of die ervaringen werkelijk iets met tijd te maken hadden, wisten we nog steeds niet.

Schiza zapytała, czy nie możemy najpierw spróbować czegoś na odległość, zanim wyślę ją na możliwą śmierć. Oczywiście mogliśmy. Podejrzewała, że wcześniejszy powrót na kontenerowiec udał się dzięki silnym emocjom związanym z zagrożeniem życia. Może teraz można było spróbować wywołać wizję bez takiego niebezpieczeństwa. Nie chciała ayahuaski, ponieważ źle znosiła nudności. Wybraliśmy spokojne miejsce na plaży i po drodze zabraliśmy jedzenie, grzyby oraz fajkę z tytoniem. Liczyliśmy na niezwykłe wyjście; nadal nie wiedzieliśmy, czy te doświadczenia rzeczywiście mają coś wspólnego z czasem.

We gingen onder een palm zitten. Voor ons lag de oceaan, rechts het containerschip dat zacht door de golven werd geraakt. Misschien was dit onze enige voorsprong op de robots: zij wisten niets van wat Schiza en ik hadden meegemaakt. Maar die voorsprong bestond alleen als het niet allemaal verbeelding was geweest. We praatten over de verdwenen vrouwen, alsof we daarmee de richting van haar innerlijke reis konden bepalen. Deze keer nam ik zelf geen paddenstoelen. Ik bleef op het strand, rookte en genoot van het uitzicht, terwijl zij langzaam haar ogen sloot en steeds minder op haar omgeving reageerde.

Usiedliśmy pod palmą. Przed nami leżał ocean, po prawej kontenerowiec delikatnie uderzany przez fale. Może była to nasza jedyna przewaga nad robotami: nie wiedziały nic o przeżyciach moich i Schizy. Ale ta przewaga istniała wyłącznie wtedy, gdy nie było to wszystko wyobraźnią. Rozmawialiśmy o zaginionych kobietach, jakby dało się w ten sposób wyznaczyć kierunek jej wewnętrznej podróży. Tym razem sam nie brałem grzybów. Zostałem na plaży, paliłem i cieszyłem się widokiem, podczas gdy ona zamykała oczy i coraz słabiej reagowała na otoczenie.

Ondanks alles voelde ik me daar goed. Er hing geen vaste verplichting boven mijn hoofd en elke dag was anders. Waarom zou ik nu al nadenken over wat er over dertig jaar zou gebeuren? De toekomst plannen leek mij op dat moment vooral een poging om waarschijnlijkheden te ordenen. Volledige zekerheid had je toch niet. Tegelijk vroeg ik me af waar Schiza was en of ze terug zou komen om het te vertellen. Ook op een denkbeeldige snelweg kon je kennelijk verdwalen. Toen ik honger kreeg, liep ik naar het water om met mijn eenvoudige speer kleine vissen te vangen. Het lukte moeilijk, maar ik bleef proberen en maakte een vuur.

Mimo wszystkiego czułem się tam dobrze. Nie wisiał nade mną stały przymus, a każdy dzień był inny. Po co już teraz myśleć o tym, co wydarzy się za trzydzieści lat? Planowanie przyszłości wydawało mi się wtedy przede wszystkim próbą uporządkowania prawdopodobieństw. I tak nie miało się całkowitej pewności. Jednocześnie zastanawiałem się, gdzie jest Schiza i czy wróci, by o tym opowiedzieć. Nawet na wyobrażonej autostradzie można najwyraźniej zabłądzić. Gdy zgłodniałem, poszedłem nad wodę łowić małe ryby prostą włócznią. Szło trudno, lecz próbowałem dalej i rozpaliłem ogień.

Na ongeveer zes uur, schatte ik aan de stand van de zon, opende Schiza haar ogen. Ik zag meteen dat het niet was gegaan zoals we gehoopt hadden. Ze was in haar beleving niet van het strand weggeweest. Toch leek het niet het heden of het verleden. Misschien was het een andere tijd, misschien een parallelle ruimte. Ze begon te huilen van vermoeidheid en spanning. In haar visioen had ze alleen op het zand gezeten, zonder zich te kunnen bewegen. Het schip lag er nog en bijna alles zag er hetzelfde uit. Toen was een robot verschenen met kleine robots om zich heen, alsof het zijn kinderen waren.

Po mniej więcej sześciu godzinach, jak oceniłem po słońcu, Schiza otworzyła oczy. Od razu zobaczyłem, że nie poszło tak, jak liczyliśmy. W swoim odczuciu wcale nie opuściła plaży. Mimo to nie wydawała się ona ani teraźniejszością, ani przeszłością. Może był to inny czas, może równoległa przestrzeń. Zmęczona i napięta zaczęła płakać. W wizji siedziała sama na piasku i nie mogła się poruszyć. Statek nadal tam stał, prawie wszystko wyglądało tak samo. Potem pojawił się robot otoczony małymi robotami, jak gdyby były jego dziećmi.

Ze hadden haar kant op gekeken. Schiza wist niet waarom, maar ze had toen terug willen keren. Zelfs zij kon niet beoordelen of dit een reis of gewoon een hallucinatie was geweest. We hadden dus geen antwoord gevonden. Eerst moest ze uitrusten; daarna konden we nadenken over de vermomming en de verborgen camera. Toen ik vroeg in welke maand ze zogenaamd zwanger wilde zijn, antwoordde ze dat ze met mij in geen enkele maand wilde zijn. Ik deed alsof ze adoptie voorstelde. Ze wilde naar huis, maar glimlachte toch. Bij zonsondergang kwamen we terug in de stad. De lantaarns brandden weer. Kennelijk was er opnieuw elektriciteit.

Spojrzały w jej stronę. Schiza nie wiedziała dlaczego, ale wtedy zapragnęła wrócić. Nawet ona nie potrafiła ocenić, czy była to podróż, czy zwykła halucynacja. Nie znaleźliśmy więc odpowiedzi. Najpierw musiała odpocząć, a potem mogliśmy pomyśleć o przebraniu i ukrytej kamerze. Kiedy zapytałem, w którym miesiącu rzekomej ciąży chciałaby być, odparła, że ze mną w żadnym. Udawałem, że proponuje adopcję. Chciała wracać do domu, ale mimo wszystko się uśmiechnęła. O zachodzie słońca wróciliśmy do miasta. Latarnie znowu świeciły. Najwyraźniej przywrócono elektryczność.