Dzień bez obowiązków

Maanden gaan voorbij met werken, werken en nog eens werken. Ik vergeet bijna dat ik ook een leven buiten ons kantoor heb. Een gewone inwoner denkt misschien dat wij de hele dag koffie drinken. In werkelijkheid kosten onze plannen veel tijd en zorgen. Overal zijn spanningen waar we rekening mee moeten houden. Maar vandaag wil ik dat even vergeten. Misschien is het tijd ons nieuwe werk eens als bezoeker te bekijken. Ik wil Arara uitnodigen. Samen hebben we al genoeg heftige momenten meegemaakt; nu kan het anders.

Mijają miesiące wypełnione pracą, pracą i jeszcze raz pracą. Niemal zapominam, że mam życie poza naszym biurem. Zwykły mieszkaniec może sądzić, że cały dzień pijemy kawę. W rzeczywistości nasze plany wymagają mnóstwa czasu i przynoszą zmartwienia. Wszędzie występują napięcia, które musimy uwzględniać. Dzisiaj chcę jednak na chwilę o tym zapomnieć. Może pora obejrzeć nasze nowe dzieło jako zwyczajny gość. Chcę zaprosić Ararę. Przeżyliśmy już wystarczająco wiele gwałtownych chwil; tym razem może być inaczej.

Vroeg in de ochtend is het buiten nog stil. Ik vraag mijn robot koffie en ontbijt klaar te maken en een gemakkelijke stoel op de veranda te zetten. Misschien kan hij ook een rustige melodie spelen. Ik ga zitten en luister naar de vogels. Eindelijk kan ik diep ademhalen en voelen dat ik leef. Vandaag wil ik nergens over nadenken. Ik zal Arara ophalen, kaartjes kopen en naar het schouwspel gaan. Voor mijn huis staat de draagstoel al klaar. Tegenwoordig dragen twee robots hem; er zijn geen mensen meer voor nodig.

Wczesnym rankiem na zewnątrz jest jeszcze cicho. Proszę robota o przygotowanie kawy, śniadania i wygodnego krzesła na werandzie. Może też zagrać spokojną melodię. Siadam i słucham ptaków. Nareszcie mogę głęboko odetchnąć i poczuć, że żyję. Dzisiaj nie chcę o niczym myśleć. Odbiorę Ararę, kupimy bilety i obejrzymy widowisko. Przed domem czeka już palankin. Teraz niosą go dwa roboty; nie potrzeba do tego ludzi.

Onderweg zie ik hoeveel er veranderd is. De tent van de robot die als sjamaan werkt is dag en nacht open. Een andere robot draagt een gedode jaguar, vermoedelijk voor de leider en zijn medewerkers. Enkele bewoners voeren bij een vuur nog een oud ritueel uit. Verderop maken Tapirs zich klaar voor hun werk. Tot mijn verbazing vraagt een inwoner van onze stam of zij werk voor hem hebben. Eerst ga ik naar de rivier. Ik stuur mijn dragers terug en blijf ongeveer twee uur liggen kijken naar de vogels.

Po drodze dostrzegam, jak wiele się zmieniło. Namiot robota pełniącego funkcję szamana jest czynny całą dobę. Inny robot niesie upolowanego jaguara, zapewne dla wodza i jego współpracowników. Kilku mieszkańców odprawia przy ognisku dawny rytuał. Dalej Tapirowie szykują się do pracy. Ku mojemu zdumieniu członek naszego plemienia pyta, czy mają dla niego zajęcie. Najpierw idę nad rzekę. Odsyłam niosące mnie roboty i przez około dwie godziny leżę, obserwując ptaki.

Na een tijdje mis ik gezelschap. Ik heb nauwelijks aandacht aan vrouwen gegeven, zo sterk hield het werk me bezig. Ik loop naar Arara en nodig haar uit. Het schouwspel begint pas in de avond. We hebben dus tijd om eerst het gebied aan de andere kant van de berg te bezoeken. Ik ben er nog nooit geweest en heb er allerlei verhalen over gehoord. De grens is vrij toegankelijk. Op de berg passeren we de markt. Zelfs daar worden sommige kramen inmiddels door robots bediend. Vandaag ga ik niet vragen waarom.

Po pewnym czasie brakuje mi towarzystwa. Prawie nie poświęcałem uwagi kobietom, tak bardzo pochłaniała mnie praca. Idę do Arary i ją zapraszam. Widowisko zaczyna się dopiero wieczorem. Mamy więc czas, żeby wcześniej odwiedzić teren po drugiej stronie góry. Nigdy tam nie byłem, a słyszałem różne opowieści. Granicę można przekroczyć swobodnie. Na górze mijamy targ. Nawet tam część straganów obsługują już roboty. Dzisiaj nie będę pytał dlaczego.

Aan onze kant ligt dichte, donkere jungle. Aan de andere kant zien we een grote groene vlakte met kleine huizen. In de verte glanst de oceaan achter een strook strand. Het bos ligt een heel eind verderop. Ineens begrijp ik waarom het hout zo lang onderweg was, maar ik wil vandaag niet aan leveringen denken. We wandelen door het rustige stadje. De mensen lijken vriendelijk en opgewekt. Ik had een spannend, misschien gevaarlijk avontuur verwacht. In plaats daarvan vraag ik me af of ik me hier niet prettiger voel dan thuis.

Po naszej stronie rozciąga się gęsta, ciemna dżungla. Po drugiej widzimy dużą zieloną równinę z małymi domkami. W oddali za pasem plaży połyskuje ocean. Las leży znacznie dalej. Nagle rozumiem, dlaczego drewno tak długo do nas docierało, ale dzisiaj nie chcę myśleć o dostawach. Spacerujemy po spokojnym miasteczku. Ludzie wydają się przyjaźni i pogodni. Spodziewałem się emocjonującej, może niebezpiecznej przygody. Zamiast tego zastanawiam się, czy nie czuję się tutaj lepiej niż u siebie.

In een herberg eten we iets en horen we hoe tevreden de bewoners over de vrede zijn. Er is veel verbeterd. Zelfs het woord kannibaal is verboden, zodat het verleden niet telkens terugkomt. In het bos ligt een grotere nederzetting met de leider, zijn adviseurs en een schatkamer waar overtollige munten worden bewaard. We wandelen nog wat rond en keren dan terug voor de voorstelling. Het bezoek heeft indruk gemaakt. Bij ons voelde het in het begin ook zo, denk ik. Misschien kun je geld dus toch verstandig beheren.

W gospodzie coś jemy i słyszymy, jak bardzo mieszkańcy są zadowoleni z pokoju. Wiele się poprawiło. Zakazano nawet słowa „kanibal”, żeby przeszłość nie powracała przy każdej okazji. W lesie znajduje się większa osada z wodzem, doradcami i skarbcem, gdzie przechowuje się nadmiar monet. Jeszcze trochę spacerujemy, po czym wracamy na przedstawienie. Wizyta zrobiła na mnie wrażenie. U nas na początku też tak było, myślę. Może zatem pieniędzmi jednak da się rozsądnie zarządzać.