Nocni goście

Na het zien van de onbekende wordt de sjamane onrustig. Ik vraag me af hoe ik haar huis moet beschermen. Misschien moet ik nu zelfs mezelf redden. Dan hoor ik een bekende stem: ‘Xzy, je zou een paar huizen terug zijn.’ Wat een opluchting! Het is de robot die ik heb laten roepen. Nu kan ik slapen terwijl hij de wacht houdt. Ik nodig hem uit naar boven te komen en zeg dat mijn vriend ons zal helpen.

Na widok nieznajomego szamanka staje się niespokojna. Zastanawiam się, jak mam obronić jej dom. Może teraz muszę ratować nawet samego siebie. Wtedy słyszę znajomy głos: „Xzy, miałeś być kilka domów wcześniej”. Co za ulga! To robot, którego wezwałem. Teraz mogę spać, a on będzie czuwał. Zapraszam go na górę i mówię, że mój przyjaciel nam pomoże.

De sjamane glimlacht. Ze voelt zich veilig en gaat zelf naar binnen. Wij mogen op de veranda blijven. Ze heeft nog geen teken uit de andere wereld gekregen dat we haar huis binnen mogen, zegt ze. Volgens haar beschermen de amuletten haar huis. De deur blijft dus op slot. Ze biedt ons een pijp aan. De robot zegt beleefd dat hij niet rookt. Maar zij dringt aan en stopt de pijp in zijn mond. Hij blijft stil zitten, met zijn ogen op haar gericht.

Szamanka się uśmiecha. Czuje się bezpiecznie i sama wchodzi do środka. My możemy zostać na werandzie. Jak mówi, nie otrzymała jeszcze znaku z innego świata, że wolno nam wejść do domu. Według niej amulety chronią dom. Drzwi będą więc zamknięte. Proponuje nam fajki. Robot grzecznie odpowiada, że nie pali. Ale ona nalega i wkłada mu fajkę do ust. Pozostaje nieruchomy, wpatrzony w nią.

Ik begin te lachen en verslik me bijna. Zij begrijpt niet dat mijn vriend geen mens is. Zo'n vreemd geval heeft ze nog nooit gezien, zegt ze lachend. Hij moet beslist bij haar langskomen. Daarna sluit ze de deur. Ik haal de pijp uit zijn mond voordat er iets binnenin beschadigd raakt. Zelf kijk ik naar de maan en luister naar de fluiten. Uiteindelijk val ik in slaap. Een harde klap maakt mij wakker. De deur gaat open: we moeten binnenkomen.

Zaczynam się śmiać i prawie się krztuszę. Ona nie rozumie, że mój przyjaciel nie jest człowiekiem. Śmiejąc się, mówi, że tak dziwnego przypadku jeszcze nie widziała. Koniecznie musi do niej przyjść. Potem zamyka drzwi. Wyjmuję mu fajkę z ust, zanim coś w środku się uszkodzi. Sam patrzę na księżyc i słucham fletów. W końcu zasypiam. Budzi mnie głośny trzask. Drzwi się otwierają: mamy wejść.

Bij een raam wijst ze naar beneden. Volgens haar sluipen vier mannen naar haar voorraad. Verderop ziet ze ook een meisje bij de bomen. Volgens haar hoort dat meisje bij onze groep. Ik zie bijna niets, misschien beweegt daar iets in het donker. De robot zegt dat er iemand is. Ik vraag hem een fakkel naar die plek te gooien om licht te maken. Daarna moet hij de mensen bij de opslag pakken. Zelf houd ik een boog klaar, vooral om er een beetje nuttig uit te zien.

Przy oknie wskazuje na dół. Według niej czterech mężczyzn skrada się do zapasów. Dalej, koło drzew, widzi też dziewczynę. Jej zdaniem dziewczyna należy do naszej grupy. Ja prawie nic nie widzę, może coś porusza się w ciemności. Robot mówi, że ktoś tam jest. Proszę, żeby rzucił w tamto miejsce pochodnię i je oświetlił. Potem ma złapać ludzi przy magazynie. Sam trzymam łuk w gotowości, głównie po to, żeby wyglądać na choć trochę przydatnego.

De fakkel valt naast een boom en gaat uit. Het lijkt alsof iemand van pijn roept, maar ik zie niets duidelijk. De robot rent naar beneden. Daar vindt hij niemand. Ook ziet hij geen sporen op de grond. De sjamane houdt vol dat de mannen tussen de spullen zitten. Ik ga helpen zoeken. Maar er is niemand. Later in de nacht ziet ze de indringers nog twee keer. De robot met zijn nachtzicht vindt nog steeds niets. De robot noemt het paranoia, maar ik weet niet waarom ze dit ziet. Ik wil 's ochtends teruggaan.

Pochodnia upada koło drzewa i gaśnie. Wydaje mi się, że ktoś krzyczy z bólu, ale niczego nie widzę wyraźnie. Robot zbiega na dół. Nikogo tam nie znajduje. Nie widzi też śladów na ziemi. Szamanka upiera się, że mężczyźni siedzą między rzeczami. Idę pomóc w szukaniu. Ale nikogo nie ma. Później tej nocy jeszcze dwa razy widzi intruzów. Robot wyposażony w noktowizję nadal niczego nie znajduje. Robot nazywa to paranoją, ale ja nie wiem, dlaczego ona to widzi. Rano chcę wrócić.