Jutro ruszamy o świcie

We bereiken de piramide. De leider begint anders dan ik verwacht. Hij vraagt wie van ons ervaring heeft met de jacht. Heeft iemand op agoeti's, pekari's of tapirs gejaagd? En wie heeft ervaring met vissen? Bij dat laatste woord reageer ik snel. ‘Vissen ken ik!’ roep ik. De leider vraagt of ik barbasco en een visspeer ken. ‘Nou…’ antwoord ik. Ik heb eigenlijk geen idee waarover hij praat. Waarom moet ik ook altijd mijn mond opendoen?

Docieramy do piramidy. Wódz zaczyna inaczej, niż oczekuję. Pyta, kto z nas ma doświadczenie w polowaniu. Czy ktoś polował na aguti, pekari albo tapiry? A kto ma doświadczenie z rybami? Na ostatnie słowo szybko reaguję. „Ryby znam!” — wołam. Wódz pyta, czy znam barbasco i oścień. „No…” — odpowiadam. Właściwie nie mam pojęcia, o czym mówi. Dlaczego zawsze muszę się odzywać?

‘Dan kun je ons laten zien hoe jij vist,’ zegt hij. Daarna vraagt hij naar andere vaardigheden. Heeft iemand een boog gebruikt, of een blaaspijp? Een speer, een haak aan een lijn, een lans? Niemand antwoordt. Onze groep staat stil te luisteren. Misschien weten we veel over onze eigen wereld, maar hier helpt dat niet meteen. De leider kijkt ons aan en besluit dat we morgen zullen laten zien hoe snel we leren. We vertrekken zodra het licht wordt.

„To pokażesz nam, jak łowisz” — mówi. Potem pyta o inne umiejętności. Czy ktoś używał łuku albo dmuchawki? Ościenia, haczyka na lince, lancy? Nikt nie odpowiada. Nasza grupa stoi i słucha. Może dużo wiemy o swoim świecie, ale tutaj to nie od razu pomaga. Wódz patrzy na nas i postanawia, że jutro pokażemy, jak szybko się uczymy. Wyruszymy, gdy tylko zacznie świtać.

Terwijl de leider verder praat, buig ik mij naar Amaru. Mijn nieuwsgierigheid laat mij niet met rust. ‘Wat is dat barbasco eigenlijk?’ fluister ik. Hij vertelt dat het een plant is die zij bij het vissen gebruiken. In zijn beschrijving bewegen de vissen daardoor minder snel, zodat de jagers ze makkelijker kunnen vangen. ‘Dat klinkt goed,’ fluister ik terug. Ik probeer mij voor te stellen hoe onze eerste dag met de jagers zal gaan. Misschien wordt het heel anders dan een rustig dagje vissen thuis.

Podczas gdy wódz mówi dalej, pochylam się do Amaru. Ciekawość nie daje mi spokoju. „Czym właściwie jest to barbasco?” — szepczę. Opowiada, że to roślina, której używają do łowienia ryb. Według jego opisu ryby poruszają się przez nią wolniej, więc myśliwi łatwiej je łapią. „Brzmi dobrze” — odpowiadam szeptem. Próbuję sobie wyobrazić pierwszy dzień z myśliwymi. Może będzie zupełnie inny niż spokojne łowienie ryb w domu.

Toch blijf ik mij afvragen wat ze van ons verwachten. Ik vraag onze robot of hij iets kan zien aan het gezicht en de houding van de leider. Hij ziet er kalm uit, maar wat voelt hij echt? De robot zegt dat hij waarschijnlijk onrust probeert te verbergen. ‘De bewoners zijn gelukkig, maar misschien is niet alles in orde,’ zegt hij. ‘Ik denk niet dat ziekte de verklaring is. Misschien zijn wij een probleem voor hem. Maar ik denk eerder dat hij hoop in ons ziet.’

Nadal jednak zastanawiam się, czego od nas oczekują. Pytam naszego robota, czy potrafi coś odczytać z twarzy i postawy wodza. Wygląda spokojnie, ale co naprawdę czuje? Robot mówi, że prawdopodobnie próbuje ukryć niepokój. „Mieszkańcy są szczęśliwi, ale może nie wszystko jest w porządku” — mówi. „Nie sądzę, żeby wyjaśnieniem była choroba. Może jesteśmy dla niego problemem. Ale bardziej przypuszczam, że widzi w nas nadzieję”.

De robot stelt voor om meer informatie te verzamelen. Zijn oordeel is nog niet zeker. ‘Ja, doe dat,’ antwoord ik. ‘Houd mij stilletjes op de hoogte van wat je ziet.’ We moeten hier kunnen blijven. Ik vind het weer prettig, er is iets dat op wijn lijkt en morgen gaan we vissen. Bij vissen hoort vast ook een beetje plezier. Na alles wat we hebben meegemaakt, klinkt dat als een goed begin. Zo'n leven past wel bij mij, denk ik.

Robot proponuje zebrać więcej informacji. Jego ocena nie jest jeszcze pewna. „Tak, zrób to” — odpowiadam. „Informuj mnie po cichu o tym, co zauważysz”. Musimy móc tu zostać. Podoba mi się pogoda, mają coś przypominającego wino, a jutro idziemy na ryby. Z rybami wiąże się zapewne trochę zabawy. Po tym wszystkim, co przeżyliśmy, brzmi to jak dobry początek. Takie życie mi odpowiada, myślę.