Gerald jedzie na targ

Het samenleven met de bewoners gaat steeds beter. Twee heel verschillende werelden leren elkaar kennen. Dat geeft iedereen zin om iets te doen. Ik wil al vanaf het begin de stad op de berghelling zien. Daar ligt de enige officiële grensovergang. Wanneer ik mij weer helder en vol energie voel, besluit ik erheen te gaan. Liever niet alleen. Ik weet niet of de mensen aan de andere kant al van onze komst hebben gehoord. Er is hier tenslotte geen ochtendkrant.

Wspólne życie z mieszkańcami układa się coraz lepiej. Poznają się dwa zupełnie różne światy. Wszystkim daje to chęć do działania. Od początku chcę zobaczyć miasto na zboczu góry. Tam znajduje się jedyne oficjalne przejście graniczne. Kiedy znów czuję się trzeźwy i pełen energii, postanawiam tam pójść. Najlepiej nie sam. Nie wiem, czy po drugiej stronie już słyszano o naszym przybyciu. Nie ma tu przecież porannej gazety.

Als hier internet bestond, zouden de verhalen waarschijnlijk heel verschillend zijn. De ene krant zou ons rijke buitenlandse investeerders noemen. Een andere zou zeggen dat we gekomen zijn om alles te stelen. Weer een andere zou schrijven over een geheime groep die de wereld bestuurt. Op televisie zouden we misschien verdwaalde kruisvaarders uit een oude oorlog worden. Elk kanaal zou weer iets nieuws bedenken. Ik zou zelf niet meer weten wie ik was. Gelukkig kunnen we dat hier even vergeten.

Gdyby istniał tu internet, opowieści pewnie bardzo by się różniły. Jedna gazeta nazwałaby nas bogatymi zagranicznymi inwestorami. Inna napisałaby, że przybyliśmy wszystko ukraść. Jeszcze inna opowiedziałaby o tajnej grupie rządzącej światem. W telewizji moglibyśmy się stać zagubionymi krzyżowcami z dawnej wojny. Każdy kanał wymyśliłby coś nowego. Sam przestałbym wiedzieć, kim jestem. Na szczęście tutaj możemy na chwilę o tym zapomnieć.

Op weg naar de berg hoor ik achter mij een voertuig. Een oude man trekt een wagen met zakken. ‘Waar ga je heen, en hoe heet je?’ vraag ik. ‘Gerald gaat naar de stad om wat te handelen. Moet jij dezelfde kant op, verdwaalde reiziger?’ ‘Zeker. In mijn situatie ligt eigenlijk alles op mijn weg.’ ‘Help dan maar trekken!’ Ik neem een van de houten steunen op mijn schouder. Het is niet heel zwaar, maar het hout drukt pijnlijk. Misschien moet ik eraan wennen.

W drodze ku górze słyszę za sobą pojazd. Starszy mężczyzna ciągnie wóz z workami. „Dokąd jedziesz i jak się nazywasz?” — pytam. „Gerald jedzie do miasta trochę pohandlować. Idziesz w tę samą stronę, zbłąkany wędrowcze?” „Pewnie. W mojej sytuacji właściwie wszystko jest mi po drodze”. „To pomóż ciągnąć!” Biorę na ramię jedną z drewnianych podpór. Nie jest bardzo ciężko, ale drewno boleśnie uciska. Może trzeba się przyzwyczaić.

Gerald heeft gehoord dat wij zijn gekomen om de stam tegen gevaarlijke buren te beschermen. Ik vraag wat hij verkoopt. Bij de grens is een plein waar mensen geregeld goederen ruilen. ‘Daar zie je hoe wij met de buren handelen,’ zegt hij. Hij praat niet vriendelijk over hen, maar ze hebben elkaar nodig. Op de markt is van alles: voedsel, sieraden, bijlen, bogen, kruiden, kommen en handwerk. Je kunt ook goederen geven voor hulp bij het bouwen. Zijn stam wil vooral hout, zonder de eigen bossen te vernietigen.

Gerald słyszał, że przybyliśmy chronić plemię przed niebezpiecznymi sąsiadami. Pytam, co sprzedaje. Przy granicy jest plac, na którym ludzie regularnie wymieniają towary. „Tam zobaczysz, jak handlujemy z sąsiadami” — mówi. Nie wyraża się o nich życzliwie, ale wzajemnie się potrzebują. Na targu jest wszystko: żywność, ozdoby, topory, łuki, zioła, naczynia i rękodzieło. Można też dać towary za pomoc w budowaniu. Jego plemię potrzebuje przede wszystkim drewna i nie chce niszczyć własnych lasów.

In ruil geven ze kruiden. Gerald vertelt over planten die volgens hem tegen pijn en huidproblemen helpen. Hij noemt bacopa voor het geheugen en muira puama voor verlangen. Ook ayahuasca is er. Dan noemt hij een handelsprobleem: hout kan lang blijven liggen, maar vis bederft. Misschien komt hij met zijn vis te laat en krijgt hij helemaal geen hout. ‘Ik heb bijna een oplossing,’ zegt hij. ‘Met zout blijft vis langer goed.’ ‘Waar haal je al dat zout vandaan?’ vraag ik. Hij lacht: ‘Wil je mijn zakelijke geheim weten?’

W zamian dają zioła. Gerald opowiada o roślinach, które jego zdaniem pomagają na ból i problemy skóry. Wymienia bacopę na pamięć i muirę puamę na pożądanie. Jest też ayahuasca. Potem wskazuje problem handlowy: drewno może długo leżeć, ale ryby się psują. Może z rybą przyjedzie za późno i w ogóle nie dostanie drewna. „Prawie znalazłem rozwiązanie” — mówi. „Dzięki soli ryba dłużej zachowuje świeżość”. „Skąd bierzesz tyle soli?” — pytam. Śmieje się: „Chcesz poznać tajemnicę mojego interesu?”