Poranki na Jamajce

De vrouw loopt weg. Tottim en ik blijven op het dek zitten. We kijken haar na en beginnen zachtjes liedjes te zingen. Natuurlijk zingen we reggae. We houden daarbij een heel ernstig gezicht, alsof we professoren zijn. Dan denk ik aan een oude reis. ‘Ik ben ooit op Jamaica geweest,’ vertel ik. ‘Daar hoorde ik overal reggae. Dat was een bijzondere ervaring.’

Kobieta odchodzi. Tottim i ja zostajemy na pokładzie. Patrzymy za nią i zaczynamy cicho nucić piosenki. Oczywiście nucimy reggae. Zachowujemy przy tym bardzo poważne twarze, jakbyśmy byli profesorami. Wtedy przypomina mi się dawna podróż. „Byłem kiedyś na Jamajce” — opowiadam. „Wszędzie słyszałem tam reggae. To było wyjątkowe przeżycie”.

Op andere reizen hoorde ik vaak dezelfde muziek als thuis. In plaatsen met veel toeristen klonken de liedjes die ook op de Europese radio kwamen. Soms hoorde je muziek uit het land zelf, maar vaak was alles bekend. Op Jamaica was dat anders. Daar hoorde ik tijdens mijn bezoek alleen reggae. Die muziek hoorde voor mij bij het eiland.

Podczas innych podróży często słyszałem taką samą muzykę jak w domu. W miejscach z dużą liczbą turystów rozbrzmiewały piosenki puszczane także w europejskim radiu. Czasami można było usłyszeć muzykę z odwiedzanego kraju, ale często wszystko było znajome. Na Jamajce było inaczej. Podczas mojego pobytu słyszałem tam tylko reggae. Ta muzyka kojarzyła mi się z wyspą.

Elke ochtend stond ik op en ging ik naar een klein restaurant. Ik zat op de eerste verdieping en bestelde eerst een goede koffie. Mijn tafel stond vlak bij de ramen. Die waren open, want het was al vroeg warm. Voor mensen die van warmte houden, was het heerlijk weer. Wie liever in de sneeuw op vakantie gaat, denkt daar misschien anders over.

Każdego ranka wstawałem i szedłem do małej restauracji. Siadałem na pierwszym piętrze i najpierw zamawiałem dobrą kawę. Mój stolik stał tuż przy oknach. Były otwarte, bo już od rana było ciepło. Dla osób, które lubią upał, pogoda była wspaniała. Kto woli wakacje na śniegu, może mieć inne zdanie.

Vanuit mijn stoel zag ik de Caribische Zee. Het zonlicht schitterde op de kleine golven. Om mij heen was het rustig. In de verte hoorde ik zachte muziek. Een betere ochtend kon ik mij bijna niet voorstellen. Daarna at ik iets en maakte ik een praatje bij de keuken. Het Engels klonk daar anders dan ik gewend was. Sommige woorden leken bekend, maar de uitspraak was anders.

Z mojego krzesła widziałem Morze Karaibskie. Światło słoneczne lśniło na małych falach. Wokół mnie było spokojnie. W oddali słyszałem cichą muzykę. Trudno mi było wyobrazić sobie lepszy poranek. Potem coś jadłem i chwilę rozmawiałem przy kuchni. Angielski brzmiał tam inaczej, niż byłem przyzwyczajony. Niektóre słowa wydawały się znajome, ale wymowa była inna.

Op een dag ging ik naar het strand. Het water was helderblauw en er waren veel toeristen. Ook plaatselijke mensen liepen over het zand. Sommigen hadden heel lange dreadlocks: tot hun middel of zelfs bijna tot het zand. Een man bood mij een verse kreeft aan. Die kwam net uit het water. Op het strand zag ik ook mensen die een joint rookten.

Pewnego dnia poszedłem na plażę. Woda była błękitna i było tam wielu turystów. Po piasku spacerowali też miejscowi. Niektórzy mieli bardzo długie dredy: do pasa, a nawet prawie do piasku. Pewien mężczyzna zaproponował mi świeżego homara. Dopiero co wyłowiono go z wody. Na plaży widziałem też ludzi palących jointy.

Een rastaman kwam naar mij toe en vroeg of ik wilde roken. Hij heette Jake. Eerst wilde ik niet. Ik wist dat ik mij daar meestal niet prettig door voelde. Maar ik dacht ook: misschien krijg ik later spijt als ik hier niets probeer. Jake gaf mij de joint gewoon cadeau. Hij noemde mij zijn broer. Daardoor vond ik het nog moeilijker om nee te zeggen.

Podszedł do mnie rastaman i zapytał, czy chcę zapalić. Miał na imię Jake. Początkowo nie chciałem. Wiedziałem, że zwykle nie czuję się po tym dobrze. Ale pomyślałem też: może później będę żałować, jeśli niczego tutaj nie spróbuję. Jake po prostu dał mi jointa w prezencie. Nazwał mnie swoim bratem. Przez to jeszcze trudniej było mi odmówić.