Czy gdzieś jest jeszcze ląd?

Ik zit bij Tottim en kijk naar zijn container. Onze containers zijn hetzelfde, maar hij maakt zijn huis graag mooier. Hij heeft hier veel tijd voor. We maken grapjes over zijn huis en over werken. Al een paar maanden hebben we geen werk. Dat vinden we tot nu toe niet erg.

Siedzę u Tottima i patrzę na jego kontener. Nasze kontenery są takie same, ale on chętnie upiększa swój dom. Ma na to tutaj dużo czasu. Żartujemy z jego domu i z pracy. Od kilku miesięcy nie pracujemy. Jak dotąd nam to nie przeszkadza.

Tottim eet een stuk worst. Hij maakt een grap over gratis friet. Ik denk aan een vreemde droom: ik had friet in mijn mond, maar toen ik wakker werd, lag ik met mijn gezicht in het gras. We lachen. Daarna wordt ons gesprek wat serieuzer. Ik wil weten of we ooit ergens aankomen.

Tottim je kawałek kiełbasy. Żartuje z darmowych frytek. Myślę o dziwnym śnie: miałem frytki w ustach, ale kiedy się obudziłem, leżałem twarzą w trawie. Śmiejemy się. Potem nasza rozmowa staje się nieco poważniejsza. Chcę wiedzieć, czy kiedykolwiek gdzieś dopłyniemy.

‘Is er nog land?’ vraag ik. ‘Het water kan toch niet overal zijn?’ Tottim denkt ook dat niet alles onder water ligt. ‘We krijgen langzaam weer contact met een satelliet,’ zegt hij. ‘Misschien kunnen we dan zien of er ergens land is.’ Dat geeft mij hoop, maar we weten nog niets zeker.

„Czy jest jeszcze ląd?” — pytam. „Woda chyba nie może być wszędzie?” Tottim też uważa, że nie wszystko znajduje się pod wodą. „Powoli odzyskujemy kontakt z satelitą” — mówi. „Może wtedy będziemy mogli zobaczyć, czy gdzieś jest ląd”. To daje mi nadzieję, ale jeszcze niczego nie wiemy na pewno.

‘En als we geen land vinden? Dan moeten we een oplossing zoeken.’ Tottim kijkt mij aan. ‘Heb je het hier slecht? Je hebt eten. Je hoeft niet vroeg op te staan. En het weer is mooi!’ Dat is waar. Toch denk ik aan de tijd voordat alles veranderde. Toen dachten we ook dat alles goed ging.

„A jeśli nie znajdziemy lądu? Wtedy musimy poszukać rozwiązania”. Tottim patrzy na mnie. „Jest ci tu źle? Masz jedzenie. Nie musisz wcześnie wstawać. A pogoda jest piękna!” To prawda. Mimo to myślę o czasach, zanim wszystko się zmieniło. Wtedy też sądziliśmy, że wszystko idzie dobrze.

Ik vertel over oude verhalen waarin heel veel water komt. Zulke verhalen bestaan op verschillende plaatsen in de wereld. Misschien kunnen we er iets van leren. Tottim blijft grapjes maken. ‘Heeft Ares je dat verteld?’ vraagt hij. Ik doe even een hond na. Onze gesprekken zijn nooit helemaal serieus.

Opowiadam o dawnych historiach, w których przychodzi ogromna woda. Takie opowieści istnieją w różnych miejscach świata. Może możemy się z nich czegoś nauczyć. Tottim nadal żartuje. „Ares ci to opowiedział?” — pyta. Przez chwilę naśladuję psa. Nasze rozmowy nigdy nie są całkiem poważne.

Dan praat Tottim over vogels die land kunnen zoeken. ‘We kunnen papegaaien sturen. Die kunnen ons daarna alles vertellen!’ Ik moet lachen, maar blijf ook nadenken. Ons eten raakt ooit op. Ik heb een idee, maar het is moeilijk uit te leggen. Eerst ga ik met Ares wandelen. Later praten we verder.

Potem Tottim mówi o ptakach, które mogą szukać lądu. „Możemy wysłać papugi. One potem będą mogły nam wszystko opowiedzieć!” Śmieję się, ale nadal też się zastanawiam. Nasze jedzenie kiedyś się skończy. Mam pomysł, ale trudno go wyjaśnić. Najpierw idę na spacer z Aresem. Później porozmawiamy dalej.